Columnberg

Hadden we vroeger een melkplas en een boterberg, heden ten dage zien we een enorme columnberg. In kranten, op radio en televisie, overal stikt het van de columnisten die ons in kort bestek een briljante visie willen ontvouwen of, wat veel vaker voorkomt, ons met de neus op een schrijnende misstand willen drukken.
Prima, want ik hou erg van columns. Maar jammer genoeg is de ware column tussen al dat ijverige geschrijf lang niet altijd te bekennen…

Rijen columnisten per krant zijn er, zo zag ik vanmorgen, toen ik het eerste actieve uur doorbracht met columns lezen. En wat valt dan op? De meeste columns zijn geen columns, zelfs geen cursiefjes, maar gewone stukjes waarin iemand iets schrijft. Ik zou ze dan ook ‘stukjes’ noemen of  ‘blogs’.
Misschien heeft de column als literaire vorm al een definitie en zijn er al heel officiële regels waar hij aan moet voldoen om zo te mogen heten. Zo vond ik ergens dat hij ‘spits en  uitdagend’ moet zijn. Dat verwacht ik zeker van een column!

Een column gaat over de actualiteit. Wat mij betreft moet hij kort zijn, maar niet té kort, want dan wordt het weer een soort ‘statement’. Laten we zeggen zo’n 400 tot 500 woorden.
Hij moet wel enigermate prikkelend zijn, desnoods cynisch of provocerend. Echt grof… kan alleen als hij qua woordkeuze en taalvondsten heel goed van kwaliteit is, anders haal ik er mijn schouders over op en krijg ik er een meewarig gevoel bij. Wat veel meer scoort is een soort snedigheid, scherpzinnigheid, rake typeringen, geestigheid.
Ik hou erg van een soort cyclische vorm. Hierbij begint de column met dezelfde zin als waarmee hij eindigt. Toch heeft de laatste zin een heel andere betekenis of gevoelslading dan de eerste. Dat is knap!
En zo heb je allerlei vormen en stijlen en zijn ze best heel persoonlijk. Een beetje zoals bovenstaand beschreven lees ik ze graag. De mooiste hebben humor of in ieder geval verrassing. En/of ze zetten je aan het denken. Een echte column is een waar kunststukje!

Er zijn goede columnisten die dagelijks wel een goede column kunnen afscheiden. Daar ben ik jaloers op. Vooral op de inspiratie, want daarmee begint het en dat is nou net wat je niet echt in de hand hebt… Vorm en techniek kun je leren, maar nét dat leuke ideetje… Dat je ‘van boven’ moet krijgen… Daar zit het ‘m in…

Advertenties

Over Ruud van der Meulen

Nieuws, media, politiek (liberaal), geschiedenis, taal, schrijft wat, lezer, musiceert wat, sporthater, slechtziend
Dit bericht werd geplaatst in Media, Taal en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s