Niet geplande Fortuyn-herdenking

Het zal een klein groepje mensen zijn geweest, dat vanavond om 18:00 uur op enkele plaatsen Pim Fortuyn herdacht. Mijn hele dag stond onbedoeld wel degelijk in het teken van deze politicus. De politicus die met name de problemen met de multiculturele samenleving als agendapunt had. Dat is dan ook wat ik me het meest van hem herinner.

Een rustige, groene, dorpse wijk aan de rand van Utrecht.
Een laan, bestaande uit een busbaan, een fietspad en een voetpad. Aan één kant een park, aan de andere kant huizen. Er is een onderbreking in de bebouwing waar een viaduct over de laan loopt. En daar gebeurt het dan, voor de tweede keer in korte tijd: een jonge vrouw wordt bruut overvallen en beroofd. Om nog maar te zwijgen van de andere locaties waar zich zulke drama’s afspelen.

En als je de verslagen van deze ellende leest, dan is duidelijk dat het monopolie voor deze brute, vernederende criminaliteit in handen is van bepaalde groepen in onze samenleving. Dikwijls betreft het (jonge) mensen die wel in Nederland zijn geboren, maar vijandig staan tegenover onze cultuur. Dat ligt natuurlijk niet aan hun ‘lichtgetinte’ kleur, dat ligt aan hun opvoeding, religie en cultuur. Fortuyn was niet de eerste die dit signaleerde, maar zette het meer dan enig andere politicus wel op de politieke agenda. Gevolg: flinke polarisering en even het uitslaan van de veenbrand op de dagen nadat Fortuyn vermoord was.

Toen ik gisteravond laat het bericht van de beroving las kostte dit mijn nachtrust en de harmonie van deze dag, deze 6de mei. Woedend was ik, denkend aan de vernederende criminaliteit van het tuig en het trauma dat het slachtoffer, de jonge vrouw, mogelijk overhoudt.
Criminelen zijn niet aardig en houden zich niet aan de wet. Dat is hun kenmerk. Deze criminelen echter vieren hun haat op onze samenleving bot; ze pakken onze vrouwen, onze bejaarden en onze gehandicapten. Als ze bijvoorbeeld een vrouw in een rolstoel beroven, volstaat het niet om het beursje met de paar euro te roven, maar moet ook de vrouw mishandeld en de rolstoel vernield worden. Dat zijn zo de manieren.

De beroving vond plaats in de nacht van 4 op 5 mei, aan het begin van Bevrijdingsdag.
Jawel, ik doe het ook eens. Voor één keer. De mensen die altijd op de bres staan om dit brute allochtonengeweld te relativeren maken zich er voortdurend aan schuldig: de vergelijking met de Tweede Wereldoorlog. Zij, de vergoelijkers, de relativisten en de wegkijkers beschouwden Fortuyn als een fascist. Elf jaar na zijn dood en met hand over hand toenemende problemen op vrijwel alle punten van Fortuyns agenda, blijven ze wegkijken, blijven ze relativeren in een misplaatste opvatting van beschaving. Merkwaardig dat bij al hun hoogverheven idealen, het basis-ideaal dat de straat niet het domein wordt van rovers, taboe blijft. Soms verkeert het zelfs in een ander uiterste: het is eigenlijk ónze schuld dat de zaken zich zo ontwikkelen als ze doen.

De wal keert het schip: men blijft maar volharden in het kiezen van de kant van de daders onder het mom van beschaving. Wie er anders over denkt en de daders verfoeit is ‘racist’ en ‘fascist’ en NSB’er. Mij dunkt dat het nu juist de NSB’ers waren die ons land wilden verkwanselen en uitleveren aan de rovende horden.

Straatroof met vuurwapen in Utrecht

Geplaatst in maatschappij, Politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

En weer woedt de discussie over 4 mei…


De aanstaande dodenherdenking op 4 mei zorgt weer voor felle discussies. Argumenten vliegen over en weer, zonder dat iemand bereid is een eenmaal ingenomen standpunt te verlaten. Behalve de bekende argumenten voor en tegen, is er nóg een, vanuit frustratie en boosheid: anarchie.
Lees verder

Geplaatst in maatschappij, Media | Tags: , | Een reactie plaatsen

Eerste versie ‘Ensuring Daisy’ afgesloten

Dit maakt deel uit van de reeks: Ensuring Daisy


De eerste versie van
Ensuring Daisy, het feuilleton over mijn werk bij de blindenbibliotheken is klaar. In 43 stukjes krijgt de lezer een idee van mijn loopbaan daar. Maar de serie is nog lang niet af en gaat gewoon door!
Lees verder

Geplaatst in Visueel gehandicapt | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

De piepjes van de radio


Ze stammen uit een ver verleden en iedereen kent ze: de ‘piepjes’ van de radio. Toch weet lang niet iedereen meer waarvoor ze dienen, zo valt op het internet te lezen. Ze zijn er om de juiste, maar dan ook de écht juiste tijd aan te geven. Daarom heten ze ook officieel ‘tijdsein’. Meestal klinkt het tijdsein op de hele uren, voorafgaand aan een nieuwsuitzending. Dat is al zo sinds iedereen die nu leeft zich kan heugen en het is een breed internationale traditie. Wie er mee begonnen is? Misschien wel de ‘good old’ BBC, maar dat weet niemand.
Luister je nu in een slapeloze nacht naar de ook al zo ‘good old’ AM-band, de Middengolf, dan hoor je ook nog menig tijdsein op radiostations uit het buitenland. Veel piepjes, soms wel zes per tijdsein, net als bij ons vroeger. Bovendien doen op de buitenlandse radiozenders rustige, mooie, serieuze stemmen, ons aan vroeger denken. Het doet je weer denken aan de tijd toen radio nog een respectabel medium was en niet het domein van ketende jongens en meisjes en vrijwel uitsluitend popplaatjes.
Lees verder

Geplaatst in Media, Radio | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Het einde van studio Utrecht

Dit verhaal maakt deel uit van een reeks: Ensuring Daisy


En zo brak de dag aan dat we eindelijk afscheid namen van elkaar. We verlieten het pand voor het laatst. En ieder ging zijns weegs.
Lees verder

Geplaatst in Geen categorie, Visueel gehandicapt | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Groot is niet geweldig

Dit stukje maakt deel uit van een reeks: Slechtziend

‘Groot’ is het antwoord bij slechtziendheid. Maak alles groot en het probleem is opgelost. Dit is één van de vele misverstanden die er leven wat deze beperking betreft. Lees verder

Geplaatst in Visueel gehandicapt | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Sterfhuis

Dit verhaal maakt deel uit van een reeks: Ensuring Daisy


De laatste maanden van onze studio stonden in het teken van de beëindiging van alle activiteiten. We rondden alle projecten af en begonnen alleen nieuwe als we er zo zeker mogelijk van konden zijn dat we die konden voltooien. De één na de andere voorlezer vertrok. Het was wat men zich voorstelt bij het woord ‘sterfhuis’. Figuurlijk dan.
Lees verder

Geplaatst in Geen categorie, Visueel gehandicapt | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen